سیاستگذاری دولت در حوزه تامین اجتماعی در ایران پس از انقلاب براساس مدل جزئی-تدریجی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی رشته سیاستگذاری عمومی دانشگاه آزاد واحد قم

2 استادیار و عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم.ایران

3 استادیار و عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم

چکیده

موضوع این مقاله بررسی چالش‌های سیاست‌های دولت در حوزه تامین اجتماعی در ایران پس از انقلاب است. سئوال اصلی تحقیق این است که سیاستگذاری دولت‌ در ایران در طول چهار دهه پس از انقلاب چگونه بوده و چه چالش‌ها و موانعی را پیش روی خود داشته است؟ فرضیه اصلی این پژوهش آن است که رویکرد دولت‌های ایران پس از انقلاب در حوزه تامین اجتماعی به شکل جزئی و تدریجی و مبتنی بر تغییرات حداقلی بوده و با چالش هایی همچون فقدان نگرش سیستمی و جامع‌نگر، عقلانیت محدود در تصمیم‌سازی و همچنین گذشته‌گرایی، پرهیز از تغییرات بنیادین و وفاداری به تغییرات جزیی و تدریجی روبرو بوده است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که دولت‌ها به واسطه مشکلاتی همچون نقص اطلاعات، نقص قدرت تحلیل یا ترس از تغییرات رادیکال و محافظه کار بودن در حوزه تامین اجتماعی و بیمه در ایران دست به تغییرات بنیادین نزده اند و دولت‌های جدید هم صرفاً لایه ای ناچیز از تغییرات را اضافه کرده اند که تغییر بنیادین را در برنمی گیرد. با توجه به ماهیت تحلیلی پژوهش حاضر، گردآوری مطلب در این پژوهش به شکل کتابخانه ای در منابع فارسی و لاتین و نیز مطالعه اسنادی حوزه مذکور در قوانین اساسی کشور بوده است.

کلیدواژه‌ها