سیاست و راهبردهای بهینه در پیشگیری از بحران‌های اجتماعی (مطالعه موردی: شهر تهران)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری تخصصی،گروه سیاست گذاری عمومی، دانشکده علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران

2 استادیار روابط بین الملل،دانشکده علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران

3 استادیار، دانشکده علوم سیاسی، دانشگاه امام صادق (ع)، تهران، ایران

چکیده

بحران‌های اجتماعى عمدتاً تابعی از شرایط داخلی است که همواره تأثیرات مهمى بر امنیت داشته­ و دارند. ازاین­رو، سیاستگذاران امنیتی همواره در جستجوی ابزاری هستند که توسط آن­ها بتوان از وقوع بحران‌ها پیشگیری کرد. پژوهش حاضر به منظور بحث از علل بروز بحران‌های اجتماعی و راهبردهای بهینه پیشگیری از آن در شهر تهران انجام شده که از نظر هدف تحقیقی کاربردی، از نظر ماهیت داده­ها آمیخته است و به دو روش توصیفی - تحلیلی و پیمایشی انجام شده است. برای مشخص کردن سیاست و راهبردهای بهینه به خبرگان که با شیوه نمونه­گیری زنجیره­ای انتخاب شدند، پرسشنامه باز توزیع شد. سپس با استفاده از تحلیل محتوای کیفی، تجزیه و تحلیل و گزاره­ها استخراج شد و مبنای طراحی پرسشنامه کمی قرار گرفت. به منظور بررسی روایی گزاره­های کیفی، از اعتبار صوری و برای سنجش پایایی از آزمون آلفای کرونباخ استفاده شد. یافته­های تحقیق نشان داد که راهبردهایی اعم از ایجاد اشتغال کامل، پایبندی به حقوق شهروندی، ارتقاء احساس تعلق جمعی و ... بیشترین تأثیرگذاری و اهمیت را در پیشگیری از بحران‌های اجتماعی دارند. می‌توان گفت اگرچه بحران‌ها با ‌ظهور‌ عینى‌شان اهمیت‌ دوچندانى‌ یافته و ضرورت مدیریت‌شان به شدت متحول‌ مى‌شود‌، اما‌ قبل از ظهور عینى آنها، دوره‌ تکوین‌ است که راه را براى طراحى و اجراى مدیریت‌هاى پیشگیرانه هموار مى‌سازد.

کلیدواژه‌ها